share ko lang po... i know medyo may kahabaan. haha! =P
“Ang sarap sanang maging bida, sa sarili kong pelikula..."
-- "Ambisyoso" by Kamikazee
Hindi ba kaya nakakaaliw para sa atin minsan ang manood ng pelikula o ng mga soap opera sa telebisyon ay dahil sa nakaka-relate ka sa buhay ng mga bida? Nakikisimpatiya ka lagi sa inaapi, minamata, hirap na hirap nang mga bida tapos asar na asar ka sa mga kontrabida sa istorya na kulang na lang ay isumpa mo at sabihing pag nakita mo sila sa labas ay sasabunutan mo sila. Madalas pa nga ay panay pa ang side-comment mo habang nanonood kapag sukdulan na hanggang buto ang kasamaan ng mga masasamang loob sa paboritong palabas na pinapanood mo. Kung pwede lang ay papasok ka na mismo sa screen ng tv o ng telon ng sinehan para ipagtanggol ang paborito mong bida at jombagin ng matindi ang lahat ng umaapi sa kanya.
Nakakaaliw man pero kung iisipin, di ba ang tingin mo din sa buhay mo ngayon ay isang malaking pelikula o soap opera at ikaw mismo ang bida dito? Mayroon kang mga problema, may mga tagumpay, may mga pagsubok, may hindi mabuo-buong kwentong pag-ibig, may mga hindi inaasahang twists and turns paminsan-minsan. At siyempre, dahil ikaw ang bida sa sarili mong pelikula, halos wala kang mali sa paningin mo. Ikaw lagi ang nasasaktan, inaapi, iniiwan, niloloko, pinagkakaisahan, kinakawawa, at kung ano pa mang term yan na maisip mo mapa-english man o tagalog na ang ibig sabihin pa rin ay talo ka sa dulo.
Kumpleto ka rin sa supporting casts at sa mga antagonists, tumingin ka lang sa mga tao sa paligid mo. Para sa protagonists, nariyan ang iyong mga magulang, kapatid, kamag-anak at mga tunay na kaibigan na hindi nagsasawang magbigay suporta sa iyo sa mga oras ng pangangailangan. Silang mga nakahandang tulungan ka at damayan ka sa mga oras na tingin mo ay sobra ka nang naaapi o nalulugmok sa hirap sa storya ng iyong buhay.
Para naman sa mga kontrabida, hindi ka ata mauubusan kung tutuusin. Lahat ng hindi umaayon sa buhay mo ay tinuturing mo na ganito dahil ika nga ng kasabihan “ if you're not with me then you're against me” hindi ba? Nariyan bilang halimbawa ang “bully” sa eskwela nung maliit ka pa na kung hindi nang-aagaw ng baon ay lagi kang hinahamon ng away; ang titser na terror noong high school o college na tuwang-tuwa pa ata pag bumagbagsak ang karamihan sa klase niya; ang boss sa trabaho na parang hari o diktador kung makapag-utos at makapag-expect; ang BF/GF na iniwan ka o niloko ka sa sari-sari at minsan ay di maipaliwanag na kadahilanan. At ang nakakatawa pa nga niyan ay hindi ba minsan pa nga, kahit mismo ang mga inaakala mong kakampi mo ay nagiging kontrabida din? Sila nanay at tatay kapag ayaw kang payagan sa pinaalam mo o hindi ka napagbigyan sa gusto mo; ang mga kapatid na nagdadamot minsan o kaya naman ay nakaaway mo sa kung ano mang dahilan; o ang kaibigan na minsan ay hindi nakaintindihan at tuluyang naging sanhi ng isang tampuhan.
Pero kung iisiping mabuti, may matatawag nga ba talaga tayong purong kontrabida? Alalahanin mo, maging sila din ay nabubuhay sa kanilang sariling pelikula kung saan sila ang bida at hindi ikaw. Kung ilalagay mo ang sarili mo sa kanilang binubong storya ay baka nga ikaw pa ang kontrabida dito. Alam ko magulo, pero alam ko din na naiintindihan mo ang gusto kong sabihin.
Kung hindi ako nagkakamali ay “empathy” ang term dito sa english. Ang paglalagay mo sa sarili mo sa kalagayan ng ibang tao. Gaya nga ng naituro sa amin sa call center dati (para daw mas lalo kami maka-relate sa callers since sa customer service area kami dati), “there's a huge difference between the words 'sympathy' and 'empathy.' The latter is much harder to do yet the more fulfilling one if done right.” Oo hindi madaling gawin ang ganito pero kung makakayanan mo ay maiintindihan mo din na wala naman talagang kontrabida sa mundo mo o sa mundo ng kahit sino pa man. Ang mga pangyayari sa buhay ng isa't-isa sa atin ay dulot ng hindi pagtutugma paminsan-minsan ng ating mga kagustuhan, mga plano, mga pangarap, at mga pamamaraan sa buhay. Sadyang hindi maiiwasan ang mga ganitong pagkakataon dahil na din sa ito ay kung ano tayo at ito rin ang dahilan kung bakit tinatawag tayong unique sa isa't-isa.
Everything happens for a reason and for a purpose. Kaya kung titingnan mo muli, maaaring ang “bully” noong bata ka pa ay malamang naghahanap lang ng atensiyon na hindi niya makita sa kanyang tahanan; ang titser o boss na terror ay marahil hinahamon ka lang na lalo mo pang pagigihan ang iyong pag-aaral o pag-t-trabaho, nagkataon lang na yun nga lang ang paraan na alam nila para ma-challenge ka; ang BF/GF na iniwan o niloko ka? Naku di ko din alam kung bakit, sila na lang tanungin mo. Sad to say, hindi ko din alam ang lahat ng sagot sa buhay. Pero sigurado naman akong may magandang dahilan sila kung bakit ganun ang ginawa nila sa iyo. Alalahanin mo, pilit na pinapaganda din nila ang pelikula ng buhay nila kung saan sila ang bida.
Kaya kung may makaaway ka man, hindi makaintindihan, makatampuhan, o sadyang hindi makasundo sa buhay, sige lang at magalit ka. Mainis ka. Magwala ka kung gusto mo. Normal lang na sumama din ang loob mo kahit paano. Pero pag medyo humupa na ang bugso ng damdamin mo, subukan mo din sanang ilagay ang sarili mo sa kalagayan nila. Alalahanin mo, sa entabladong ito na ginagalawan nating lahat, hindi lang ikaw ang may pelikulang tinatapos. Hindi lang ikaw ang maaaring masaktan, mahirapan, o maisahan. Sadyang ganyan ata ang ating buhay, umiikot lamang at magkakasanga-sanga. Lahat tayo bida. Kailangan lang matutunan natin kung paano kilalanin ang pagiging kaiba natin sa iba. Live and let live ika nga nila.
--- R. Ayala
