I guess wala ulit magawa ang nasa itaas kaya para bang napagti-tripan na naman niya ako lately. I know these may sound like random events all together pero something's telling me na may gusto ata Siyang sabihin sa akin. Or maybe dahil sa aking sadyang malikot na imahinasyon e pilit na ginagawan lang ng istorya ang mga “odd” events na nangyayari sa paligid ko these past few days. Here are some of them:
[1.] Normal na sa akin ang makabasa ng mga text messages sa umaga ng kalahating dilat pa lang ang mga mata (meaning naalimpungatan lang) pero a just few days ago, nagising ako ng tuluyan sa isa sa mga text sa akin ng isang friend ko which says:
It's really hard to hold on to the feelings
that you have always held.
to treat someone as ordinary when in fact
(he)/she is very special...
To keep calm, though you're
obviously jealous...
to move on your own with an empty
and totally wounded heart...
to smile even in deep pain...
to let go of the person
you dreamt forever with...
to accept the reality of being just friends
and to give up everything...
though inside you still want to try.
that you have always held.
to treat someone as ordinary when in fact
(he)/she is very special...
To keep calm, though you're
obviously jealous...
to move on your own with an empty
and totally wounded heart...
to smile even in deep pain...
to let go of the person
you dreamt forever with...
to accept the reality of being just friends
and to give up everything...
though inside you still want to try.
Wakanangsyemay! Para akong binuhusan ng tubig noong nabasa ko ito. Bakit ka 'nyo? Wala lang, nakakarelate lang ako, big time.
[2.] Since I received that text, lagi kong naririnig ang kantang “Kung Ako Na Lang Sana” at least once a day. Be it the original rendition of Bituin Escalante or the newer version by Ariel Rivera (?), laging sumasakto ang tiyempo sa radyo. At hindi pa ata nakuntento, habang nasa office ako last Sunday afternoon, guess what song they sang during one of the divas' numbers on S.O.P.? Di ko na kailangan ulitin ang sagot.
[3.] Habang naglalakad ako papasok sa work kagabi, narinig ko na parang may kumakausap sa akin (I had my headset/earphones on during that time). To my surprise, kasabay ko na pala naglalakad noon si officemate, THE officemate. It just so happened na noong napadaan ako sa corner ng street ng bhaus nila e naglalakad na din pala siya para pumasok din sa office. What's kind of weird in this case is that, ideally, it shouldn't have happened since ang dapat na oras ng pasok nya ay 1 hour ahead sa oras ng pasok ko. But by some twist of fate, late daw siya nagising kasi hindi niya narinig yung alarm niya. At sinong mag-aakala naman na sabay na sabay pa kami sa pagpasok, di ba? (parehong late din haha!) {at para bang deja vu, lagi na lang talagang may OST sa background kasi ang tumutugtog sa headset ko that time was Magbalik by Callalily and A Little Too Not Over You by David Archuleta. San ka pa?}
Medyo sanay na ako sa mga moments na gaya ng ganito before since maliit nga lang ang mundong ginagalawan namin kaso nagtataka/natatawa pa din ako minsan pag naiisip ko na para bang scripted kasi ang timing palagi, para lang ako nanonood ng pelikula.
Now I don't know where these events are leading into, ayaw ko na din isipin pa. I'll just continue moving on with my life. Call them weird, odd, even comical at times, pero kung ano man ang plano mo Lord, Ikaw na po ang bahala.
Naalala ko tuloy yung isang forwarded text din from a friend which says (partly):
“...do not now seek answers which can't be given to you. Perhaps you will then live along some distant day into the answers.”
May I live long enough to see that day.
For now I'll try to get some good 'ol shut-eye. zzzzz.....
[2.] Since I received that text, lagi kong naririnig ang kantang “Kung Ako Na Lang Sana” at least once a day. Be it the original rendition of Bituin Escalante or the newer version by Ariel Rivera (?), laging sumasakto ang tiyempo sa radyo. At hindi pa ata nakuntento, habang nasa office ako last Sunday afternoon, guess what song they sang during one of the divas' numbers on S.O.P.? Di ko na kailangan ulitin ang sagot.
[3.] Habang naglalakad ako papasok sa work kagabi, narinig ko na parang may kumakausap sa akin (I had my headset/earphones on during that time). To my surprise, kasabay ko na pala naglalakad noon si officemate, THE officemate. It just so happened na noong napadaan ako sa corner ng street ng bhaus nila e naglalakad na din pala siya para pumasok din sa office. What's kind of weird in this case is that, ideally, it shouldn't have happened since ang dapat na oras ng pasok nya ay 1 hour ahead sa oras ng pasok ko. But by some twist of fate, late daw siya nagising kasi hindi niya narinig yung alarm niya. At sinong mag-aakala naman na sabay na sabay pa kami sa pagpasok, di ba? (parehong late din haha!) {at para bang deja vu, lagi na lang talagang may OST sa background kasi ang tumutugtog sa headset ko that time was Magbalik by Callalily and A Little Too Not Over You by David Archuleta. San ka pa?}
Medyo sanay na ako sa mga moments na gaya ng ganito before since maliit nga lang ang mundong ginagalawan namin kaso nagtataka/natatawa pa din ako minsan pag naiisip ko na para bang scripted kasi ang timing palagi, para lang ako nanonood ng pelikula.
Now I don't know where these events are leading into, ayaw ko na din isipin pa. I'll just continue moving on with my life. Call them weird, odd, even comical at times, pero kung ano man ang plano mo Lord, Ikaw na po ang bahala.
Naalala ko tuloy yung isang forwarded text din from a friend which says (partly):
“...do not now seek answers which can't be given to you. Perhaps you will then live along some distant day into the answers.”
May I live long enough to see that day.
For now I'll try to get some good 'ol shut-eye. zzzzz.....