Kilometer Zero

I have read most of the blog posts here recently and from the looks of it, some of my friends had or still have some problems regarding matters of the heart. Kaya naman ewan ko ba kung bakit bigla ko na lang naisip ang mag-resurrect na naman ng previous post ko from the other site. I did this blog entry after my own not-so-recent experience regarding this topic. Excuse me na lang kung medyo may pagka-Bitter Ocampo ang dating nya sa iba sa inyo but eto lang talaga ang na-feel ko nung mga times na naisulat (or nai-type for that matter) ko ito noon. Ang sa akin lang kasi is yes I'll give myself some time to let out my frustrations and other emotions then after that e I'll move on. Gaya nga ng mga kasabihan, no use crying over spilled milk. Mabuti pang kumuha na lang ako ng mop para punasan siya para hindi makalat. Haha!

Kilometer Zero

“Magkita na lang tayo sa kilometer zero...” ang biruan namin ng isang kaibigan kamakailan lang dahil sa pinag-usapan namin ang mga problemang kadalasang dinadaan sa mga maboboteng usapan (inuman in other words). Eto ay dahil sa mukhang malabo pareho ang kahihinatnan ng aming mga pangarap sa larangang ito (para sa mga slow... pag-ibig po ang tinutukoy ko. haha!)

In case you don't know, there is such a place (actually it's a stone marker) here in the Philippines called kilometer zero (or 0). It's located along Roxas Boulevard, in front of the Rizal Monument in Luneta Park. Malamang nagtataka kayo kung bakit ko nabanggit ito?

Simple lang. I'm sure you've heard the popular phrase “Ang mga martyr ay binabaril sa Luneta.”. Well guess what? Ikaw na lang ang pumunta sa kilometer zero mag-isa bro, I've decided na ayaw ko mapabilang sa mga martyrs na nabaril sa Luneta. I saw the Rizal Monument a couple of times already and by the looks of it, wala na silang bakanteng pwesto dun sa podium nila. So instead of makipagsiksikan pa kanila Rizal doon e aaliwin ko na lang ang sarili ko sa iba pang kapaki-pakinabang na mga bagay.

P.S. Baka naman i-suggest mo pa ang Bonifacio Monument sa Monumento? Dude, mas siksikan na sila doon, mas lalong wala ka na mapu-pwestuhan. Hahaha!

We're only human, so it's normal to feel bad whenever things don't go the way we planned it. But after that, try looking at the bright side. At gaya pa din ng mga immortalized nang mga kasabihan natin, pag may nagsarang pintuan, tumingin ka lang sa paligid dahil madami pa namang bukas na bintana dyan. And almost always that there's a rainbow after a heavy rainfall. hehe!