Naniniwala na ako na ang buhay minsan ay parang isang soap opera, complete with musical scoring pa nga... literally. Call it weird, partly hilarious, or even improbable. How I wish I was just making these up but I'm not. Nangyari po talaga ito sa totoong buhay.
Some of you here already know (or somehow have an idea) of my not-so-perfect romantic story with an officemate. For those who don't have a clue yet, nothing new really. Just your typical storyline sa movies na friends sa umpisa and then yun medyo naiba na, but unlike sa movies na happy ending, mine didn't pan out well. In short, olats. *dito bagay na background music yung song na Migraine by Moonstar 88.*
Anyways, here's where the funny part begins. Since we really are not in good terms actually, I made it a point na umiwas na lang sa kanya as much as I can. Whenever magkakasabay kami sa shift sa work, I try to be as professional as I can (after all, naniniwala ako na hindi dapat maghalo ang problema mo sa personal na buhay at sa trabaho). Nowadays, we do keep a different set of friends kaya naman staying away wasn't really that hard. Or so I thought.
For the past few weeks e magkaiba kami lagi ng shift sa duty. Usually pauwi na ako by the time na papasok pa lang siya. But for some reasons I really don't know, lagi na lang kami nag-aabot in the weirdest situations I can imagine. Eto ang examples ng sinasabi ko.
This one happened just a couple of weeks ago. I was alone in the elevator papuntang basement para mag-out na sana at umuwi (andun kasi ang isa sa mga bundy clock namin sa office). Pagbukas ng elevator, guess who I found there standing alone and waiting? *drum rolls please...* Alam niyo na ang sagot. Ang malupit pa nyan, ewan ko ba kung bakit, pero sakto namang the song I was listening to in my headset right at that moment was “The Art of Letting Go” by Mikaila. I downplayed the incident and said to myself that it was just a coincidence.
Then yesterday morning, pauwi na din uli ako when suddenly, as I was about to cross EDSA, guess who was there on the other side about to cross the road at the same time? *again the drum rolls please...* Siya pa din, wala nang iba. At para bang may sinusunod sa script mula sa kung saan, sakto namang kakatapos lang ng mp3 na pinakikinggan ko that time at ang sumunod naman na tumugtog ay ang napakalupit na kanta ni Bugoy na “Paano na Kaya.”
O di ba ang saya? Parang mga scenes lang sa pelikula, complete with musical scoring pa na para bang nananadya. Hay naku, ang galing ng mga scripwriters mula sa itaas... ang galing mang-asar. Sana naman pag-uwi ko maya-maya e hindi na madugtungan ang kalokohang ito. Nakakalurky na.
wahahaha, ang cute naman. baka naman pwede...
ReplyDeletebakit di pagbigyang muli ang ating pagmamahalan... bugoy din yan. haha
sorry po tawa ako ng tawa dito habang binabasa :D hindi ako makapagcommento ng maayos hahahaha... naaliw ako :D hihihi...
ReplyDeletepero agree ako ke yoya :D sa susunod naman MULI na nirevive ni who else but Bugoy :D hehehe
di ko alam kung matatawa ako ako makiki-simpatya ako sayo. pero ang totoo, imbes matawa ako, gusto ko masaktan. wag muna mawalan ng pag-asa. baka parang sa pelikula rin na maging happy ending. malay natin diba.
ReplyDeletebut i feel for you mahal.. hug na lang kita @==(",)==@ andito lang kame.
lam mo, laking pasalamat ko na hindi na kami mag-ofcmate ni xman.. at ang lakas ko kay Lord dahil pinagbibigyan nya ko dahil ayoko pang mangyari yung nangyayari sayo.. na makakasalubong ang taong iniiwasan. pero mahirap nga yung sayo kasi so near yet so far. hehe.
ReplyDeletebaka naman kasi may pinapahiwatig na sign.. sign na meron pang pwedeng i-save.. pwede pang maging friends ulit, kung hindi man mapunta sa next level.
anong ginagawa mo tuwing nakakasalubong mo sya? ;p
kaka-relate ako, idol. yun nga lang, di ko na nakakasalubong pero laging may "reminder" when i least expect it - tindahan ng Mister Donut, Honda CR-V, sinigang na baboy [eto okey lang], any form ng bear, etc.
ReplyDeleteayos lang yan pre, inom/kwentuhan lang ang outlet niyan. ;O)
so kamusta naman sa elevator? :)
ReplyDeletenaimagine ko na nanlaki ang iyong mga mata nung pagbukas ng elevator bro. ^^ Well, Fate has a way with us. Baka naglalaro lang.
ReplyDelete*cues* Muling ibalik ang tamis ng pagibig BGM*
ok na kahit hindi. mas ok na muna ako makinig sa classical music, walang lyrics na malulupit. haha! =P
ReplyDeletesi bugoy ata ang artist of the day ngayon a. dami na LSS. hehe.
ako din natatawa na lang pag naaalala ko mga ito. anbelibabol. =P
ReplyDeleteitawa na lang natin yan. hahahaha! =P
ReplyDeletemaybe, who knows? but i'm not pinning my hopes on it. and i'm not sure if i really do want it as much as before anyways. madami na nabago since then. =P
ReplyDeletethanks! alam ko naman andyan nga lang kayo. =P
meron nga malamang... na maliit lang ang opisina namin kahit malaki tingnan sa labas. hahaha! joke lang po. =P
ReplyDeleteit's not as bad as most of you would think naman po. we do stay civil to each other pag nagkakasalubong kami. we still exchange smiles every now and then. but hindi na nga gaya ng dati na lagi kami ang magkasama at magkausap and the like. =P
ReplyDeleteo tara na! kulang lang sa mga santo ito. haha! san miguel, drink for us.
ReplyDeletewell ayun, smile, sabay step out of the elevator. siya naman sasakay e, late na siya. hahaha! =P
ReplyDeletemaghanap na lang siya ng ibang playground. mas makulay pa istorya mo bro e. idol! hahaha!
ReplyDeletemas klasik pa yang banat mo na kanta a. jologs. haha! =P
sbi ko na may hirit tungkol sa aking nakaraan eh. HAHAHAHA, pero bsi ko nga, FATE as her own ways of making fun of us. Di ko lang maisip bakit tayo ang napipili. lols
ReplyDeletehahahaha! natawa ko dito! ;D
ReplyDeleteayus lang yan, alam ko naman madami pa tayo kaklase sa usapang ganito tsong. yun nga lang tahimik lang sila. hehehe! =P
ReplyDeleteno time for a chit-chat, sa 10th floor pa naman sila. late na nga matatagalan pa lalo. hehe! =P
ReplyDelete